Czym są emocje, często o tym rozmawiamy, ale nie znamy podstaw do rozmowy, aby poznać i przedstawić chociaż skromnie ten temat, powstała ta mała strona. Emocje rządzą naszym życiem, to z nich wynikają nasze sprawy. Źródłem emocji i uczuć jest obiektywnie istniejąca rzeczywistość. Człowiek odzwierciedlając otaczającą go rzeczywistość ustosunkowuje się do niej, cieszy się, martwi, kocha, smuci, gniewa, cierpi. To przeżywanie stosunku do otoczenia, jak również do siebie samego, nazywamy emocjami i uczuciami. Procesy emocjonalne bywają regulatorami stosunków między człowiekiem a otoczeniem. Dzięki procesom orientacyjnym odzwierciedlamy otaczający nas świat, natomiast ustosunkowując się do świata nadajemy mu zabarwienie emocjonalne. U uczniów zdolnych i błyskotliwych, którym uważne słuchanie wykładów nauczyciela wystarczało do opanowania materiału w szkole podstawowej i którzy przywykli na tle klasy do opinii bardzo dobrego ucznia i do otrzymywaniu dobrych bez żadnego nakładu pracy w domu, łatwo dochodzi do objawów nerwicowych w zmienionych warunkach, w szkole średniej. Przy zwiększonych i zupełnie innych wymaganiach nowego grona nauczycielskiego uczniowie ci, nie umiejąc systematycznie pracować, gubią się szybko w obszernym materiale szkoły średniki, w której nie wystarczy tylko błyskotliwość i same zdolności. Gromadzą się zaległości, a wraz z nimi „sypią" się mierne lub niedostateczne oceny, jakich nigdy uczniowie ci nie mieli i co przyjmują z dotkliwa przykrością. Wkrótce pojawia się poczuje krzywdy, stan zagrożenia i lęku, a następnie gorsza ocena sam go siebie, z narastającym brakiem wiary w swe uzdolnienia przy nadal dużych ambicjach i chęci rzetelnej pracy staje się podłożem objawów nerwicowych, często z nie uświadomioną cieczką w chorobę, z opuszczaniem zajęć lekcyjnych i przekształceniem narastającego leku w rozmaite objawy somatyczne. Nerwicowymi objawami mogą zareagować również ci uczniowie szkół średnich, którzy mając przeciętne zdolności pracą i pilnością osiągali bardzo dobre oceny w szkole podstawowej. Gdy znajdą się oni w liceum, okazuje się, że często program nauki przekracza ich możliwości intelektualne. Mimo nadal dużego nakładu pracy nic osiągają już takich sukcesów, jakie mieli uprzednio i na podstawie których uwierzyli w swoje zdolności. „Wykuwając" wiele wiadomości na pamięć, nie umieją poradzić sobie z materiałem szkolnym, odróżnić zagadnień ważnych od nieistotnych, łatwo ulegają przeciążeniu nauką bez sukcesów zadowalających ich ambicje. Prowadzi to z czasem do stałych napięć emocjonalnych, stanu zagrożenia na terenie szkoły i uczucia lęku, który wyzwala objawy nerwicowe.
